newsletter ApriliouΆρθρα και ΈρευνεςΚέντρα Ημέρας Εργαζομένων
Εδώ και 20 χρόνια, ο φορέας «Θάλπος – Ψυχική Υγεία» στέκεται δίπλα στον άνθρωπο. Σε μια καθημερινότητα που αλλάζει γρήγορα, ο ρόλος της εργασίας γίνεται συνεχώς όλο και πιο απαιτητικός. Οι άνθρωποι καλούνται να ανταποκριθούν, να αντέξουν, να συνεχίσουν. Να είναι διαθέσιμοι και παρόντες σε πολλαπλά επίπεδα. Συχνά, όμως, πίσω από την επαγγελματική ταυτότητα κρύβεται κόπωση, άγχος και πίεση που δεν εκφράζονται εύκολα.
Έχουμε μάθει να ορίζουμε τον εργαζόμενο βάσει της απόδοσής του. Να εστιάζουμε στους στόχους, στα αποτελέσματα, στο «να τα καταφέρνει». Είναι σημαντικό, όμως, να θυμόμαστε ότι όταν δεν «φέρνει τα αναμενόμενα αποτελέσματα», αυτό δεν σημαίνει ότι η απόδοση ταυτίζεται ή εξισώνεται με τις πραγματικές του δυνατότητες· μπορεί να επηρεάζεται από τη σωματική κόπωση, τις αυξημένες απαιτήσεις ή άλλες ψυχοσυναισθηματικές και μη δυσκολίες. Αλλά και όταν τα καταφέρνει, ανάλογα με τις συνθήκες, αυτό μπορεί να έχει κόστος για τον ίδιο. Συχνά δεν αναγνωρίζεται η προσπάθεια που κρύβεται πίσω από αυτό.
Όμως ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ο ρόλος του ή τα αποτελέσματά του. Είναι οι σκέψεις του, τα συναισθήματά του, οι δυσκολίες που κουβαλά. Παράλληλα, η έλλειψη ισορροπίας ανάμεσα στην προσωπική και την επαγγελματική ζωή μπορεί να περιορίζει σημαντικά τον χρόνο και την ποιότητα της προσωπικής ζωής, ενισχύοντας την πίεση και τον κίνδυνο επαγγελματικής εξουθένωσης. Όταν όλα αυτά μένουν στην άκρη, η ψυχική επιβάρυνση μεγαλώνει σιωπηλά.
Στο Κέντρο Ημέρας Εργαζομένων, επιλέγουμε να σταθούμε αλλιώς. Δημιουργούμε έναν χώρο όπου ο εργαζόμενος μπορεί να μιλήσει ανοιχτά. Να εκφράσει την εξάντληση, το άγχος και την αβεβαιότητα, χωρίς φόβο ή στίγμα. Δίνεται έμφαση όχι μόνο στον ρόλο, αλλά κυρίως στον άνθρωπο πίσω από αυτόν. Στις ανάγκες, στα όρια και τις δυσκολίες του. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ενισχύεται η κατανόηση του εαυτού και η δυνατότητα φροντίδας.
Γιατί πίσω από κάθε επαγγελματική ταυτότητα υπάρχει ένας άνθρωπος που αξίζει να ακούγεται, να στηρίζεται και να μην μένει μόνος απέναντι σε ό,τι τον απασχολεί. Και αυτό είναι μια ανάγκη που παραμένει σταθερή μέσα στον χρόνο.
