newsletter ApriliouΆρθρα και ΈρευνεςΚεντρο Ημέρας Ολικής Φροντίδας Δράμας
Η άνοια και η νόσος του Αλτσχάιμερ δεν επηρεάζουν μόνο τη μνήμη. Προκαλούν μεγάλες αλλαγές στη δυναμική της οικογένειας, προσκαλώντας τους ανθρώπους να δημιουργήσουν νέες συνήθειες στη καθημερινότητα τους και επηρεάζοντας την αίσθηση της ταυτότητας τους. Αυτή είναι μια δύσκολη διαδρομή που επηρεάζει τόσο τον άνθρωπο που καλείται να διαχειριστεί τη νόσο, όσο και τον περίγυρο του. Σε αυτή τη δύσκολη διαδρομή όμως, υπάρχει κάτι που μένει σταθερό.. η ανάγκη για σύνδεση, φροντίδα και αξιοπρέπεια.
Στο Κέντρο Ημέρας Ολικής Φροντίδας Θάλπος για άτομα με Άνοια και Αλτσχάιμερ, που ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Φεβρουάριο, στεκόμαστε δίπλα στην αλλαγή αυτή με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο: βλέποντας πρώτα τον άνθρωπο και μετά την διάγνωση – «ταμπέλα» του. Το «δίπλα», λοιπόν, για εμάς σημαίνει ενεργητική ακρόαση χωρίς κρίση, επικοινωνία χωρίς βιασύνη και υποστήριξη όχι μόνο του ωφελούμενου, αλλά και του περιβάλλοντος που τον φροντίζει.
Για τον λόγο αυτό, η παροχή της φροντίδας μας χαρακτηρίζεται από ολιστικότητα. Μια ομάδα επαγγελματιών, που αποτελείται από ψυχίατρο, νευρολόγο, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό, λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, φυσικοθεραπευτή, γυμναστή και φροντιστές, προσπαθεί καθημερινά να ενδυναμώσει τους ωφελούμενους γνωστικά, τόσο ατομικά, όσο και σε ομάδες, να ενισχύσει τη λειτουργικότητα, την αυτονομία και τη κοινωνικοποίηση τους, να καθοδηγήσει το συγγενικό τους περιβάλλον αναφορικά με τρόπους προσέγγισης της άνοιας, καθώς επίσης και να τους αποφορτίσει από έντονα συναισθήματα που ενδέχεται να βιώνουν. Τέλος, παρέχεται και κατ’ οίκον υποστήριξη σε άτομα προχωρημένου σταδίου άνοιας.
Ακόμα, λοιπόν, και όταν η μνήμη δυσκολεύεται, η ανάγκη για φροντίδα, σεβασμό, επαφή και νόημα παραμένει ζωντανή. Με οδηγό τη θέληση της Θάλπος για υποστήριξη όσων χρήζουν βοήθειας τα τελευταία 20 χρόνια, προσπαθούμε καθημερινά να προσφέρουμε έναν χώρο, όπου η φροντίδα είναι σχέση και όχι απλώς μια υπηρεσία. Γιατί στην τελική, το να είμαστε δίπλα στον άνθρωπο, σημαίνει να υπενθυμίζουμε καθημερινά στην ευρύτερη κοινότητα ότι ο άνθρωπος είναι πολλά περισσότερα πράγματα από τη μνήμη του. Για τον λόγο αυτό, ακόμα και όταν η μνήμη ξεθωριάζει, οφείλουμε να κρατάμε το συναίσθημα ζωντανό, αφού ο άνθρωπος ακόμα και αν ξεχνάει, δεν σταματάει ποτέ να νιώθει.
Παυλίδου Ζωή, Κοινωνική Λειτουργός
