Thalpos-Mental Health

Ας γίνει το παρελθόν ο φάρος μας και όχι το λιμάνι μας

  • Δημοσιεύτηκε στις:
    01/02/2019

Από την Ψυχολόγο του «Θάλπος Καλαμάτας», Εύη Τσικρικού

 

Όλοι έχουμε ένα παρελθόν που περιλαμβάνει λάθη, απογοητεύσεις, όμορφες στιγμές, εμπειρίες, επιλογές, παθήματα, λύπες και χαρές. Όλα αυτά αποτελούν τις αναμνήσεις μας, οι οποίες -πολλές φορές- μας εμποδίζουν να ζήσουμε το παρόν και να σχεδιάσουμε το μέλλον.

Φυσικά, το παρελθόν αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μας, το οποίο μπορεί να αποτελέσει πυξίδα για την μετέπειτα ζωή μας, αρκεί να καταφέρουμε να κατανοήσουμε ότι η σωστή αξιοποίηση του, σχετίζεται άμεσα με την μη προσκόλληση σε αυτό.

Η στιγμή που θα αντιληφθούμε ότι ζούμε με τις αναμνήσεις του παρελθόντος, είναι η ακριβής στιγμή που πρέπει να το αφήσουμε πίσω μας. Για να συμβεί αυτό, χρειάζεται να αφήσουμε πίσω κάποιον/α ή κάτι που μας πλήγωσε, πράγμα δύσκολο. Καμιά φορά χρειάζεται να αφήσουμε πίσω μας και όμορφες αναμνήσεις, ώστε να μην είμαστε σε αναμονή να “επιστρέψουν”, και να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε νέες. 

Χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, χρόνος, υπομονή και αυτοπεποίθηση για να το κάνουμε αυτό. Το “αφήνω πίσω” όμως, αποτελεί όχι ικανότητα την οποία είτε την έχουμε είτε όχι,  αλλά δεξιότητα η οποία αποκτιέται συνειδητά μέσα από την μάθηση.  

Το πρώτο βήμα είναι να είμαστε εντελώς ειλικρινείς με τον εαυτό μας και να αποφασίσουμε τελικά, ποιος θέλουμε να είμαστε. Ακόμα και αν έχουμε αδικηθεί, παραδείγματος χάριν, δεν χρειάζεται να παραμείνουμε το θύμα. Αλλά αυτό έγκειται στην αποφασιστικότητα του καθενός. 

Μερικές φορές φοβόμαστε ότι αν απαλλαχθούμε από ό,τι παλιό μας κρατάει πίσω, ταυτόχρονα θα χάσουμε και κάθε όμορφο συναίσθημα που νιώσαμε από αυτό, το οποίο στην πραγματικότητα, αποτελεί την ρίζα της κρυφής ελπίδας ότι τα πράγματα μπορεί να γίνουν όπως παλιά.

Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε, ότι τις διάφορες άσχημες εμπειρίες, τις απογοητευτικές συμπεριφορές και τις αδικίες που τυχόν έχουμε υποστεί στο παρελθόν, εάν συνεχίζουμε να  τις αναμοχλεύουμε, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να προκαλούμε στον εαυτό μας άσχημα συναισθήματα όπως πικρία, λύπη, εκδικητική διάθεση. Και όλες αυτές οι αρνητικές σκέψεις, δεν έχουν καμία απολύτως επίδραση σε αυτούς που μπορεί να τα προκαλέσαν, παρά μόνον σε εμάς. 

Δυστυχώς ο χρόνος πίσω δεν γυρίζει, δεν μπορούμε να αλλάξουμε τις λάθος επιλογές μας, να διαχειριστούμε αλλιώς κάποιες καταστάσεις ή να πάρουμε πίσω πράξεις και λόγια. Το να σκεφτόμαστε τι θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει ή πει “τότε” είναι χάσιμο χρόνου. Πολύτιμου χρόνου από την ζωή μας, η οποία δεν είναι αιώνια. 

Ας χρησιμοποιήσουμε αυτό το χρόνο για να φροντίσουμε να περνάμε καλά τώρα, σήμερα, αύριο και για να κάνουμε όμορφα σχέδια για το άμεσο μέλλον. Και ας αφήσουμε το παρελθόν να αποτελεί τον φάρο μας και όχι το λιμάνι μας.

 

Πηγές:

https://www.psychologytoday.com/us/blog/emotional-fitness/201803/leaving...

https://thoughtcatalog.com/andrea-fisher/2015/06/4-reasons-why-you-shoul...

https://www.huffingtonpost.gr/maria-karapatsia/-_4669_b_9484412.html

 

PHOTO CREDIT: Jason Leung